fot. powierzone

Dzisiejsza wędrówka miała wyjątkowy charakter#. Spotkaliśmy się, aby uczcić pamięć naszego kompana – Zbyszka Woźniaka, który rok temu odszedł po cichej, nierównej walce z podstępną chorobą. Szliśmy ścieżkami w okolicach Lubaszcza.

Trasa nie należała do łatwych — ziemię w większości przykrywał lód, a każdy krok wymagał uwagi i rozwagi. Może właśnie dlatego szło się dziś inaczej… wolniej, spokojniej, z większą refleksją.

Najpierw towarzyszył nam delikatny śnieg, jakby natura chciała wyciszyć rozmowy. Później zza chmur wyszło słońce i na moment zrobiło się jaśniej — tak jakby ktoś przypominał nam, że wspomnienia nie gasną.

Podczas marszu wracały historie, żarty i chwile spędzone razem. Zbyszek wciąż był z nami — w opowieściach, w śmiechu i w ciszy między krokami.

Po zakończeniu wędrówki złożyliśmy kwiaty i zapaliliśmy znicze na jego grobie.

Bo niektórzy ludzie odchodzą, ale nigdy nie znikają z naszych dróg.

Zbyszku, do zobaczenia na szlaku

Organizator: Maciej Boinski

Autor nie wyraża zgody na komentowanie artykułu.

Galeria

Powrót Drukuj